HİZMETLERİMİZ
ÇED RAPORU
ÇED (Çevresel Etki Değerlendirmesi) nedir?
Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED), belirli bir proje veya gelişmenin, çevre üzerindeki önemli etkilerinin belirlendiği bir süreçtir. Bu süreç, kendi başına bir karar verme süreci değildir; karar verme süreci ile birlikte gelişen ve onu destekleyen bir süreçtir. Yeni proje ve gelişmelerin çevreye olabilecek sürekli veya geçici potansiyel etkilerinin sosyal sonuçlarını ve alternatif çözümlerini de içine alacak şekilde analizi ve değerlendirilmesidir.
ÇED'in amacı; ekonomik ve sosyal gelişmeye engel olmaksızın, çevre değerlerini ekonomik politikalar karşısında korumak, planlanan bir faaliyetin yol açabileceği bütün olumsuz çevresel etkilerin önceden tespit edilip, gerekli tedbirlerin alınmasını sağlamaktır. ÇED’in temel görevi, projelerle ve gelişmelerle ilgili karar vericilerin daha bütünsel, yani karara etkiyecek birden fazla faktörü göz önüne alır bir şekilde daha sağlıklı karar vermelerini sağlamak için, onlara projelerden kaynaklanabilecek çevresel etkileri net bir şekilde göstermektir. İyi işleyen bir ÇED sürecinin şeffaf tabiatı sayesinde, halka/diğer ilgili taraflara danışarak ve olabildiğince gerçekleştirilmesi istenen projeye ilişkin ve geniş çapta bilgi toplayarak, projenin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek olası problemler, henüz projenin tasarım aşamasında çözülebilir veya hafifletilebilir. Bu yolla (bazen öngörülen) problemlerin pek çoğu, fiili uygulama başlamadan çözülmeye çalışılır ve böylelikle maliyetli zaman kaybı önlenmiş olur. Önerilen projeye getirilen çeşitli alternatiflerin ÇED çalışması kapsamında incelenmesi, çevresel faydaları arttırırken, proje sahibinin maliyetlerini azaltabilecek başka seçenekler de sunabilir. Halkın katılım süreci sayesinde, ilgili taraflar, proje sahibi ve kamu kurum kuruluşları arasında güven duygusu oluşturur ve katılımcı tabiatı sayesinde de ÇED süreci, o ülkenin genel demokratik sürecine katkıda bulunur. Sonuç olarak; 1969 yılında ABD’de yürürlüğe giren Ulusal Çevre Politikası Kanunu (National Environmental Policy Act) kapsamında dünya ile tanışan ve gerek ABD, gerek AB ülkeleri, gerekse diğer dünya ülkelerinde halen en etkin çevre yönetim aracı olarak yerini alan ve gün geçtikçe de bu yeri sağlamlaştıran ÇED, ülkemizde 7 Şubat 1993 tarihinden bu yana uygulanmaktadır. Türkiye’de sağlam bir çevre yönetimi oluşturmanın esas temelini ÇED sürecinin yasal, kurumsal ve teknik altyapı açısından güçlendirilmesi teşkil etmektedir. ÇED Raporu ve Süreci
Gerçekleştirmeyi planladıkları faaliyetleri sonucu, çevre sorunlarına yol açabilecek kurum, kuruluş ve işletmelerin çevreye yapabileceği tüm olumsuz etkileri göz önünde bulundurularak, çevre kirlenmesine sebep olabilecek artık ve atıkların ne şekilde zararsız hale getirileceğini ve bu hususta alınacak tedbirleri belirten rapordur.
ÇED Yönetmeliğine göre, ÇED Raporuna tabi kurum, kuruluş ve işletmeler özelliklerine göre iki gruba ayrılmıştır. Birinci grupta yönetmeliğin EK-1 listesinde yer alan veya Bakanlıkça "ÇED Gerekli"dir kararı verilen bir proje için özel bir formata göre hazırlanacak ÇED Raporu yer alır. ÇED Raporu hazırlanması gerektiren faaliyetler için; Bakanlık, planlanan faaliyetin belirtilen yerde gerçekleştirilmesinin Mevzuat açısından uygun olup olmadığına, ilgili kamu kurum ve kuruluşlar nezdinde yapacağı araştırma sonucunda karar verir. EK-1 listesinde yer alan faaliyetler için proje tanıtım dosyasının uygunluğu, halkın katılımıyla oluşturulan özel format yatırımcıya verilir ve bunun sonucunda hazırlanan ÇED Raporu Bakanlığa sunulur. EK-2 listesinde yer alan faaliyetler için ÇED gerekli kararı verilmişse, ÇED prosedürü uygulanır.
ÇED gerektiren faaliyetler için hazırlanan proje tanıtım dosyası Bakanlığa sunulur. Bakanlıkça uygunluk yönünden incelenir ve inceleme Değerlendirme Komisyonu (İDK) kurulur. IDK Genel Değerlendirme Toplantısı ilgili kurum ve kuruluş temsilcileri Bakanlık yetkileri ile proje sahibi ve/veya temsilcilerinden oluşur. Komisyonun Kapsam belirleme toplantısından önce, halkı yatırım hakkında bilgilendirmek, projeye ilişkin görüş ve önerilerini almak üzere proje sahibi tarafından projenin gerçekleştirileceği yerde Bakanlık ile mutabakat sağlanarak belirlenen tarihte, halkın katılımı toplantısı düzenlenir. Çevresel Etki Değerlendirmesi sürecinden önce proje sahibi tarafından, halkı bilgilendirmek amacıyla anket, seminer vb. çalışmalar yapılabilir. Komisyon çalışmalarından önce halkın katılımı sağlanmış olur. Komisyon tarafından projeye ilişkin olarak hazırlanacak olan ÇED Raporunun formatı belirlenir. Halkın Katılımı Toplantısındaki görüş ve öneriler de dikkate alınarak özel format ile Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu hazırlayacak çalışma grubu belirlenir. Halkın Katılımı, Bilgilenme, Kapsam Belirleme ve Özel Format verme işlemleri, 12 işgünü içerisinde tamamlanır. Özel formata uygun olduğu tespit edilen Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu, proje sahibi tarafından yeterli sayıda çoğaltılarak Bakanlığa sunulur. Bakanlık, Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu incelemek ve değerlendirmek üzere yapılacak toplantının tarihini ve yerini belirten bir yazı ekinde raporu komisyon üyelerine gönderir. Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu incelemek isteyenler, Bakanlık merkezinde veya İl Çevre ve Orman Müdürlüğünde duyuru tarihinden itibaren raporu inceleyerek proje hakkında Bakanlığa veya Valiliğe görüş bildirebilirler. Valiliğe bildirilen görüşler Bakanlığa iletilir. Bu görüşler komisyon tarafından dikkate alınır. İnceleme, değerlendirme sürecinin tamamlanmasından sonra bildirilen görüşler dikkate alınmaz. Komisyon Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporunu, ilk inceleme değerlendirme toplantısından sonraki on işgünü içinde inceler ve değerlendirir. Komisyonun değerlendirmeleri, üyeler tarafından imzalanmış bir tutanakla saptanır.
Nihai ÇED Raporu ile diğer belgelerin Bakanlığa sunulmasını takiben, inceleme Değerlendirme Komisyonu'nun Rapor hakkındaki kararını esas alarak, Bakanlık "ÇED Olumlu Karan" ya da "ÇED Olumsuz Karan" verir. 5 iş günü askıda ilan edilir ve 7 yıl içerisinde yatırıma başlanmalıdır. Hangi tesisler veya işletmeler ÇED Raporu Hazırlamalıdır? 17 Temmuz 2008 ve 26939 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ÇED Yönetmeliği Ek-1 listesinde yer alan faaliyetleri gerçekleştirecek gerçek ve tüzel kişiler ÇED Raporu hazırlamakla yükümlüdürler. ÇED (ÇEVRESEL ETKİ DEĞERLENDİRMESİ) UYGULANACAK PROJELERİN LİSTESİ 1- Rafineriler: a) Ham petrol rafinerileri, b) 500 ton/gün üzeri taşkömürü ve bitümlü maddelerin gazlaştırılması ve sıvılaştırılması projeleri, c) Doğalgaz sıvılaştırma ve gazlaştırma tesisleri. 2- Termik güç santralleri: a) Toplam ısıl gücü 300 MWt (Megawatt termal) ve daha fazla olan termik güç santralları ile diğer yakma sistemleri, b) Nükleer güç santralleri ve diğer nükleer reaktörlerin kurulması ve sökümü (max. gücü sürekli termik yük bakımından 1 kilovatı aşmayan, atom çekirdeği parçalanabilen ve çoğalan maddelerin dönüşümü, üretimi amaçlı araştırma projeleri hariç). 3- Radyasyonlu nükleer yakıtlar: a) Nükleer yakıtların yeniden işlenmesi, b) Nükleer yakıtların üretimi veya zenginleştirilmesi, c) Radyasyondan arınmış nükleer yakıtların veya sınır değerin üzerinde radyasyon içeren atıkların işlenmesi, ç) Radyasyonlu nükleer yakıtların nihai bertarafı işlemi, d) Yalnız radyoaktif atıkların nihai bertarafı işlemi, e) Yalnızca radyasyonlu nükleer yakıtların (10 yıldan uzun süre için planlanmış) veya nükleer atıkların üretim alanından farklı bir alanda depolanması, f) Radyasyondan arınmış nükleer yakıtların nihai bertarafı. 4- Demir ve çeliğin ergitilmesi ile ilgili tesisler: a) Cevherden hadde mamulü üreten tesisler, b) Hurdaya dayalı sıvı çelik üreten tesisler (50.000 ton/yıl ve üzeri), c) Haddehaneler (50.000 ton/yıl ve üzeri), ç) Döküm tesisleri (50.000 ton/yıl ve üzeri), d) Demir dışı metal tesisleri (ergitme veya haddeleme veya döküm) (25 000 ton/yıl ve üzeri). 5- Konsantrelerden ya da ikincil ham maddelerden metalurjik, kimyasal ya da elektrolitik prosesler vasıtası ile demirli olmayan ham metallerin üretilmesi tesisleri. 6- Asbest çıkartılması ve asbest içeren ürünleri işleme veya dönüştürme projeleri: a) Asbest madeni işletmeleri ve zenginleştirme tesisleri, b) Son ürün olarak friksiyon (sürtünme) maddesi üreten 50 ton/yıl ve üzeri kapasiteli tesisler, c) 200 ton/yıl ve üzeri asbest kullanan diğer tesisler, ç) 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli, son ürünü asbestli beton olan tesisler. 7- Fonksiyonel olarak birbirine bağlı çeşitli birimleri kullanarak endüstriyel ölçekte üretim yapan kimya tesisleri a) Organik kimyasalların üretimi, b) İnorganik kimyasalların üretimi, c) Fosfor, azot ve potasyum bazlı basit veya bileşik gübrelerin üretimi. 8- Patlayıcı ve parlayıcı maddelerin üretildiği tesisler. 9- Yollar, geçişler ve havaalanları: a) Şehirlerarası demiryolu hatları, b) Pist uzunluğu 2.100 m ve üzeri olan havaalanları, c) Otoyollar, ekspres yollar ve devlet yollarının yapımı, ç) Dört ve üzeri şeritli yolların yapımı, iki ya da daha az trafik şeridi bulunan mevcut yolların dört ya da daha fazla şeritli olacak şekilde yenilenmesi ya da genişletilmesi, yeniden yapılan ya da genişletilen bölümün sürekli uzunluğunun 10 km ya da daha uzun olacak şekilde uzatılması. 10- Suyolları, limanlar ve tersaneler: a) 1.350 DWT ve üzeri ağırlıktaki deniz araçlarının geçişine izin veren kıta içi suyollarının yapımı ve kıta içi su trafiği için yapılacak olan limanlar, b) 1.350 DWT ve üzeri ağırlıktaki deniz araçlarının yanaşabileceği ticari amaçlı liman, iskele ve rıhtımlar (güneşlenme ve sportif amaçlı iskeleler hariç), c) Yük ve yolcu gemilerinin yapım, bakım, söküm ve onarımı amaçlı tersaneler ile 24 m üzerinde yat imalatı yapan tesisler, ç) Yat Limanları. 11- Tehlikeli ve Özel İşleme Tabi Atıklar: a) Tehlikeli ve Özel İşleme Tabi Atıkların geri kazanılması ve/veya nihai bertarafını yapacak tesisler, b) Yakma kapasitesi 1000 kg/gün ve üzerinde olan tıbbi atıklar için projelendirilen yakma tesisleri, c) Günlük 1 ton ve üzeri depolama kapasitesine sahip olan tıbbi atık düzenli depolama tesisleri, ç) Yıllık işleme kapasitesi 2000 ton ve üzeri olan atık yağ geri kazanımı için projelendirilen tesisler, d) Tehlikeli atık ihtiva eden atık barajları, atık havuzları. 12- Günlük kapasitesi 100 ton ve üzeri katı atıkların yakma, kompost ve diğer tekniklerle ara işleme tabi tutulması ve bertaraf edilmesi için kurulan tesisler ve/veya alanı 10 hektardan büyük veya hedef yılı da dahil depolanacak katı atık miktarının günlük 100 ton ve üzeri olan katı atık depolama tesisleri, atık barajları, atık havuzları. 13- 10 milyon m3/yıl ve üzeri yeraltı suyu çıkarma veya suyu yeraltında depolama projeleri. 14- Boru ile içme suyu taşımaları dışında kalan büyük su aktarma projeleri: a) Olası su sıkıntısını önlemek amacı ile akarsu havzaları arasında, 100 milyon m3/yıl ve üzeri su aktarma projeleri, b) (a) bendi dışında uzun dönemli yıllık ortalama akışı 2 milyar m3 ü aşan bir akarsu havzasından söz konusu akışın % 5’i ve üzeri miktarda su aktarma projeleri. 15- Su depolama tesisleri (Göl hacmi 10 milyon m3 ve üzeri olan baraj ve göletler.). 16- Kurulu gücü 25 MW ve üzeri olan nehir tipi santraller. 17- Kapasitesi 150 000 eşdeğer kişi ve/veya 30.000 m3/gün üzeri kapasiteli atık su arıtma tesisleri. 18- Et Ürünleri Üretim Tesisleri (Kesimin ve et ürünleri üretiminin birlikte yapıldığı tesisler): a) Büyükbaş hayvan kesimi ve et ürünlerinin üretildiği tesisler (500 adet/gün ve üzeri), b) Küçükbaş hayvan kesimi ve et ürünlerinin üretildiği tesisler (1500 adet/gün ve üzeri), c) Kanatlı hayvanların kesimi ve et ürünlerinin üretildiği tesisler (200.000 adet/gün ve üzeri tavuk ve eşdeğeri diğer kanatlılar). 19- Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan besi tesisleri (10000 adet ve üzeri büyükbaş, 20000 adet ve üzeri küçükbaş kapasiteli). 20- Kümes hayvanları ve domuzun yetiştirildiği kapasitesi aşağıda belirtilen tesisler: a) Tavuk veya piliç yetiştirme tesisleri (Bir üretim periyodunda 60.000 adet ve üzeri tavuk, 85.000 adet ve üzeri piliç veya eş değeri diğer kanatlılar), b) Domuz besi çiftlikleri (30 kg ve üzeri, 3.000 baş üzeri), c) Dişi domuz üretim çiftlikleri (900 baş ve üzeri). 21- Kültür balıkçılığı projeleri, (1000 ton/yıl ve üzeri). 22- Entegre yağ üretim projeleri (Bitkisel ürünlerden hamyağ eldesinin ve rafinasyon işleminin birlikte yapıldığı tesisler). 23- Entegre süt ürünleri üretim tesisleri (50 ton/gün ve üzeri sütten peynir, yağ, yoğurt gibi süt ürünlerinden en az ikisinin üretildiği tesisler). 24- Maya fabrikaları. 25- Şeker fabrikaları. 26- Orman ürünleri ve selüloz tesisleri; a) Selüloz üretim tesisleri, b) Kereste veya benzeri lifli maddelerden kâğıt hamuru üretim tesisleri, c) Her çeşit kâğıt üretim tesisleri (40.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli). 27- Terbiye işlemlerinden kasar (haşıl sökme, ağartma, merserizasyon, kostikleme ve benzeri.) veya boyama birimlerini içeren iplik, kumaş veya halı fabrikaları, (3.000 ton/yıl ve üzeri). 28- Madencilik projeleri; Ruhsat hukuku ve aşamasına bakılmaksızın, a) 25 hektar ve üzeri çalışma alanında (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) açık işletme ve cevher hazırlama tesisleri, b) 150 hektarı aşan (kazı ve döküm alanı toplamı olarak) çalışma alanında açık işletme yöntemi ile kömür çıkarma ve cevher hazırlama tesisleri, c) Biyolojik, kimyasal, elektrolitik ya da ısıl işlem yöntemleri uygulanan cevher zenginleştirme tesisleri, ç) 1 inci ve 2 nci grup madenlerin her türlü işleme sokulması (kırma-eleme, öğütme, yıkama ve benzeri) 100.000 m3/yıl ve üzeri kapasitede olanlar. 29- 500 ton/gün ham petrol ve 500 000 m3/gün doğal gazın çıkarılması. 30- Petrol, Doğalgaz ve kimyasalların 40 km’den uzun 600 mm ve üzeri çaplı borularla taşınması. 31- Çimento fabrikaları veya klinker üretim tesisleri. 32- 154 kV (kilovolt) ve üzeri gerilimde 15 km’den uzun enerji iletim tesisleri (iletim hattı, trafo merkezi, şalt sahaları). 33- 50.000 m3 ve üzeri kapasitede olan petrol, doğalgaz, petrokimya ve kimyasal madde depolama tesisleri. 34- Ham deri (işlenmiş ham deriden son ürün elde eden tesisler hariç) işleme tesisleri (500 ton/yıl ve üzeri). 35- Turizm konaklama tesisleri (500 oda ve üzeri) tatil köyleri ve/veya turizm kompleksleri. 36- İhtisas Sanayi Bölgeleri (EK-I ve EK-II Listelerinde yer alan faaliyetler). 37- Pil ve Akü üretim Tesisleri (montaj yapılan tesisler hariç). 38- Tarım İlaçları ve/veya farmasötik ürünlerin etken maddelerinin üretildiği tesisler. 39- Motorlu taşıtların üretimi. 40- Demiryolu taşıtlarının üretimi. 41- Hava taşıtlarının üretimi. 42- Cam, cam elyafı veya taş yünü üretim tesisleri (100 000 ton/yıl ve üzeri). 43- Lastik üretim tesisleri (iç ve dış motorlu taşıt ve uçak lastikleri, kolon, sırt kauçuğu, kord bezi ve benzeri). 44- Seramik, kiremit, tuğla veya porselen üretimi yapan tesisler (ana hammadde kapasitesi 100.000 ton/yıl üzerinde olanlar). ÖN ÇED
PROJE TANITIM DOSYASI ( ÖN ÇED ) ÇED Yönetmeliğine göre, ÇED Raporuna tabi kurum, kuruluş ve işletmeler özelliklerine göre iki gruba ayrılmıştır. Birinci grupta yönetmeliğin EK-1 listesinde yer alan veya bakanlıkça "ÇED Gerekli"dir kararı verilen bir proje için özel bir formata göre hazırlanacak ÇED Raporu yer alır.
İkinci grupta ise, yönetmeliğin EK-2 listesinde yer alan projelere ÇED uygulanmasının gerekli olup olmadığının belirlenmesi amacıyla, proje sahibi, bir dilekçe ekinde Ek-IV’ e göre hazırlayacağı üç adet Proje tanıtım dosyası ve eklerinde yer alan bilgi belgelerin doğru olduğunu belirtir taahhüt yazısını ve imza sirkülerini Bakanlığa sunar. Bakanlık, proje için hazırlanan proje tanıtım dosyasını Ek-IV de yer alan kriterler çerçevesinde toplam yirmibeş işgünü içinde inceler. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerde eksikliklerin bulunması halinde bunların tamamlanmasını proje sahibinden ister. Bu süreç sonucunda ÇED Gerekli" veya "ÇED Gerekli Değildir" kararı verilir. ÇED gerekli değildir kararı alınan faaliyetler için 5 iş günü askıda ilan ve halkın bilgilendirilmesi yapılır ve 7 yıl içinde yatırıma başlanmalıdır. Hangi tesisler veya işletmeler Proje Tanıtım Dosyası Hazırlamalıdır? 17 Temmuz 2008 ve 26939 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ÇED Yönetmeliği Ek-II listesinde yer alan faaliyetleri gerçekleştirecek gerçek ve tüzel kişiler PROJE TANITIM DOSYASI (ÖN ÇED) hazırlamakla yükümlüdürler. SEÇME-ELEME KRİTERLERİ UYGULANACAK PROJELERİN LİSTESİ (Ek–1 Listesinde Yer Alan Alt Sınırlar Bu Listede Üst Sınır Olarak Alınır) Kimya, petrokimya, ilaç ve atıklar 1- a) Kimyasalların üretimi, petrolden yağlama maddesi üretimi veya ara ürünlerin işlenmesi için projelendirilen tesisler (proses kaynaklı atığı ve yan ürünü olmayan sadece karışım yapan tesisler bu kapsamın dışındadır.) b) Atık yağ geri kazanımı için projelendirilen tesisler (Yıllık işleme kapasitesi 2000 ton’dan az olanlar), c) Yakma kapasitesi 200-1000 kg/gün arasında olan tıbbi atık yakma tesisleri, günlük 1 tondan az olan depolama kapasitesine sahip tıbbi atık düzenli depolama tesisleri ve tıbbi atıkların fiziksel ve kimyasal olarak ara işleme tabi tutulması amacıyla kurulan tesisler, ç) Tehlikeli ve özel işleme tabi atıkların fiziksel yöntemlerle geri kazanılması. 2- Toplam depolama kapasitesi 500-50000 m3 arası olan doğalgaz, petrokimya, petrol ve kimyasal ürün depoları (Perakende satış istasyonları bu kapsamın dışındadır.). 3- Tarım ilaçları ve farmasotik ürünlerin, boya ve cilaların, elastomer esaslı ürünlerin ve peroksitlerin üretildiği veya elastomer esaslı ürünlerin işleme tabi tutulduğu tesisler, bitki gelişim düzenleyiciler. 4- Katı Atıkların yakılması, kompostlaştırılması ve depolanması için yapılan tesisler, atık barajları, atık havuzları. 5- Sabun veya deterjan üretimi yapan tesisler (hammaddesini hazır alıp sadece karışım yapan tesisler bu kapsamın dışındadır.). 6- Kümes ve ahır gübrelerinin geri kazanılması ve bertaraf edilmesine yönelik tesisler. 7- Toplam depolama kapasitesi 500 ton ve üzeri kapasitede olan patlayıcı ve parlayıcı madde depoları. Sanayi tesisleri 8- Demir çelik veya demir dışı metal tesisleri (1.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli): a) Demir çeliğin veya demir dışı metallerin ergitildiği, üretildiği tesisler, b) Haddeleme tesisleri (sıcak veya soğuk) veya Haddeleme işlemi yapılmayan anma ısıl gücü ≥10 MW olan tavlama fırınını içeren tesisler, c) Döküm fabrikaları, ç) Boru üretimi yapan tesisler, d) Metal tozu üreten veya işleyen tesisler. 9- Kaplama tesisleri: a) Elektrolitik veya kimyasal proseslerle metal veya plastiklerin yüzeylerinin metalle kaplandığı tesisler, metallere yüzey işlemi (mekanik işlem hariç) yapılan tesisler, b) Sırlama veya emayeleme yapılan tesisler, c) Lastik kaplama tesisleri. 10- Tekstil Tesisleri a) Boyama (kimyasal veya kök boya kullanılarak), kasar veya baskı işlemi yapan iplik, kumaş veya halı fabrikaları, b) Yün veya tiftiğin ovalanması, yağının alınması veya ağartmasının yapıldığı endüstriyel tip tesisler, c) Denim (Kot) veya konfeksiyon ürünleri yıkama tesisleri 11- Cam, cam elyafı veya taş yünü üretim tesisleri. 12- Her çeşit kâğıt üretim tesisleri. 13- Selüloz işleme tesisleri. 14- Ham deri (işlenmiş ham deriden son ürün elde eden tesisler hariç) işleme tesisleri. 15- Hava Taşıtları Onarım Tesisleri. 16- İçten yanmalı motor üretimi. 17- Beyaz eşya üretimi veya boyamasının yapıldığı tesisler. 18- Damper, karoser vb. araç üstü ekipmanların boyanarak üretildiği tesisler. 19- Hazır Beton Tesisleri, çimento veya diğer bağlayıcı maddeler kullanılarak sıkıştırma, darbe, sarsma veya titreşim yoluyla şekillendirilmiş malzeme üreten tesisler, ön gerilimli beton elemanı, gaz beton, betopan ve benzeri üretim yapan tesisler. 20- Tuğla veya kiremit üretimi yapan tesisler. 21- Seramik veya porselen üretimi yapan tesisler. (Fırınlama işleminin yapıldığı tesisler) 22- Klinker öğütme tesisleri. Tarım, orman, su kültürü ve gıda 23- Bitkisel ürünlerin üretimi ile ilgili projeler: a) Bitkisel ham yağ veya rafine yağ elde eden tesisler, b) Nişasta üretimi yapan tesisler, c) Fermantasyon ile alkollü içki üreten tesisler veya malt tesisleri, ç) Sigara fabrikaları. 24- Hayvansal ürünlerin üretimi ile ilgili projeler: a) Hayvansal yağların üretimini yapan tesisler, b) Su ürünleri işleme tesisleri, c) Süt işleme tesisleri (5 ton/gün–50 ton/gün kapasiteli), ç) Kültür balıkçılığı projeleri (30 – 1.000 ton/yıl ), d) Balık kuluçkahaneleri (40 milyon adet/yıl ve üzeri yavru üretimi), e) Büyükbaş (50 adet/gün ve üzeri) ve/veya Küçükbaş (300 adet/gün ve üzeri) hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler, f) Kanatlı hayvanların kesiminin yapıldığı tesisler (10.000 adet/gün ve üzeri), g) Rendering tesisleri. 25- Arazi kullanım vasfını değiştirmeyi amaçlayan projeler: a) Kullanım amacı değiştirilmeksizin tarım arazilerinin yeniden yapılandırılması ile ilgili projeler, (500 hektar ve üzeri) b) İşlenmemiş veya yarı işlenmiş alanların, tarım ve orman amacı ile kullanımını amaçlayan projeler, (500 hektar ve üzeri) c) Orman alanlarının başka amaçla kullanıma dönüştürülmesi projeleri (500 hektar ve üzeri), ç) Tarımsal amaçlı su yönetimi projeleri (1000 hektar ve üzeri). 26- Hayvan Yetiştirme Tesisleri: a) Büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvan besi tesisleri (500–10000 adet büyükbaş, 1000–20000 adet küçükbaş kapasiteli), b) Tavuk veya piliç yetiştirme tesisleri (Bir üretim periyodunda 20.000 ile 60.000 adet arası tavuk, 30.000 ile 85.000 adet arası piliç veya eş değeri diğer kanatlılar), c) Kürk Hayvanı Yetiştiriciliği yapılan tesisler (5000 adet/yıl ve üzeri), ç) Domuz besi çiftlikleri (30 kg ve üzeri, 1.000 – 3.000 baş arası), d) Dişi domuz üretim çiftlikleri (300 – 900 baş arası). Ulaşım, altyapı ve kıyı yapıları 27- Alt yapı tesisleri: a) Akarsu havzaları arasında su aktarma projeleri (EK-I’de yer almayanlar), b) Kıta içi suyollarının yapımı (EK-I’de yer almayanlar), c) Akarsu yataklarının düzenlenmesi (kuru dereler ve mevsimsel akış gösteren dereler hariç), ç) Limanlar, iskeleler, rıhtımlar (EK-I’de yer almayanlar), d) Balıkçı barınakları, römorkör barınakları, e) Denizden 10.000 m2 ve üzerinde alan kazanılması projeleri, f) Erozyonla mücadele etmek için kıyılarda yapılan çalışmalar ve kıyının değişimine neden olabilecek deniz kenarında yapılan çalışmalar; dalgakıran, mahmuz, mendirek, set vb. (bunların bakımı onarımı hariç), g) Demiryolu hatları (EK-I’de yer almayanlar), ğ) Demiryolu taşımacılığında kullanılan aktarma amaçlı tesisler, demiryolu terminallerinin yapımı, h) Tramvaylar, yükseltilmiş ve yeraltından geçen demiryolu hatları, yolcu taşıma için kullanılan benzer hatlar (metrolar, hafif raylı taşıma sistemleri, ve benzeri.), ı) Havaalanları (Ek-I’de yer almayanlar), i) İl yolları, j) Dip tarama projeleri, k) Çekek Yerleri (Yat ve teknelere karaya çekme, bakım, onarım, konaklama, denize indirme hizmetleri sunan, tekne veya 24 m uzunluğa kadar yat imalatı yapan tesisler), l) 1 milyon m3/yıl ve üzeri yeraltı suyu çıkarma veya yeraltında depolama projeleri, m) Su depolama tesisleri (göl hacmi 5 milyon m3 ve üzeri baraj ve göletler), n) Derin deniz deşarjı projeleri. Enerji, turizm, konut 28- Kurulu gücü 0,5 MW ve üzeri olan nehir tipi santraller. 29- 10 MW ve üzeri Rüzgâr enerji santralleri. 30- Jeotermal kaynağın çıkartılması ve jeotermal enerji kullanan tesisler (Isı kapasitesi 5MWt-megawatt termal ve üzeri). 31- Elektrik, gaz, buhar ve sıcak su elde edilmesi ve/veya nakledilmesi için kurulan endüstriyel tesisler (10 MW ve üzeri). 32- 154 kV üzeri gerilimdeki enerji iletim tesisleri (5 Km ve üzeri). 33- Toplu halde projelendirilen konutlar (200 konut ve üzeri). 34- Turizm konaklama tesisleri (100 oda ve üzeri oteller, tatil köyleri, turizm kompleksleri, ve benzeri.). 35- Eğitim kampusleri. 36- 50.000 m2 ve üzeri daimi kamp ve karavan alanları. 37- Temalı parklar (halkın eğlenmek amacı ile para ödeyerek girdiği, geniş alanlara kurulu parklar). 38- Kayak alanları ve mekanik tesisler. 39- Arabalar ve motosikletler için kalıcı yarış ve test sahaları. 40- Spor kompleksleri ve hipodromlar. 41- Golf tesisleri. Madencilik 42- Madencilik projeleri Ruhsat hukuku ve aşamasına bakılmaksızın; a) Madenlerin çıkarılması (Ek-I’de yer almayanlar), b) 5.000 m3/yıl ve üzeri kapasiteli blok ve parça mermer, dekoratif amaçlı taşların çıkartılması, işlenmesi ve yıllık 250.000 m2 ve üzeri kapasiteli mermer kesme, işleme ve sayalama tesisleri, c) 1.000.000 m3/yıl ve üzerinde metan gazının çıkartılması ve depolanması, ç) Karbondioksit ve diğer gazların çıkartıldığı, depolandığı veya işlendiği 10.000 ton/yıl ve üzeri kapasiteli tesisler, d) 1 inci ve 2 nci grup madenlerin her türlü işleme sokulması (kırma-eleme, öğütme, yıkama ve benzeri) Ek-I’de yer almayanlar, e) Cevher hazırlama veya zenginleştirme tesisleri (Ek-I’de yer almayanlar). 43- 50.000 ton/yıl ve üzeri tuzun çıkarılması ve/veya her türlü tuz işleme tesisleri. 44- Kömür işleme tesisleri a) Havagazı ve kok fabrikaları, b) Kömür briketleme tesisleri, c) Kömür yıkama tesisleri. 45- Petrokok, kömür ve diğer katı yakıtların depolama, sınıflama ve ambalajlama tesisleri (perakende satış birimleri hariç). 46- Kireç fabrikaları ve/veya alçı fabrikaları. 47- EK-I’de yer alan projeler kapsamında bulunmakla birlikte, yeni bir metot veya ürün denemek ve geliştirmek amacı ile hazırlanan ve iki yıldan uzun süreli olmayan projeler.
DOĞAYA YENİDEN KAZANDIRMA PLANI
 14.12.2007 tarih ve 26730 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “Madencilik Faaliyetleri İle Bozulan Arazilerin Doğaya Yeniden Kazandırılması Yönetmeliği'” orman sayılan alanlar dışındaki madencilik faaliyetleri, malzeme ve toprak temini için arazide yapılan kazılar, dökümler ve doğaya bırakılan atıklarla bozulan doğal yapının, doğaya yeniden kazandırılmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir. Söz konusu yönetmelik ile herhangi bir alanda yapılan maden vb. faaliyet sonrasında terk edilen sahada faaliyet nedeniyle oluşan çevresel olumsuz etkilerin en aza indirgenmesi ve önlenebilmesi amacıyla yapılması zorunlu kılınan “Doğaya Geri Kazanım Projeleri'”nin idari, hukuki ve teknik esasları verilmiştir. Yönetmeliğe göre; hazırlanması gereken Doğaya Yeniden kazandırma projeleri faaliyet bitiminde değil sahada çalışmaya başlamadan önce kazı ve döküm çalışmaları ile eş zamanlı başlatılacaktır. 17 Temmuz 2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliğinin Ek-1 listesinde yer alan faaliyet sahipleri (Çevresel Etki Değerlendirmesine tabii projeler) hazırlatmış oldukları Çevresel Etki Değerlendirmesi Raporu ekinde, faaliyeti Ek- 2 listesinde yer alan faaliyet sahipleri de (Proje Tanıtım Dosyası hazırlanacak faaliyetler) hazırlatmış oldukları Proje Tanıtım Dosyası ekinde ‘'Doğaya Yeniden Kazandırma Planı''nı ve bu planı aynen uygulayacağını gösterir noter tasdikli taahhüdü ilgili idari mercilere sunmak ve projelerini verilen kararlara göre gerçekleştirmekle yükümlüdürler. Faaliyet sahibince faaliyet alanının tümü işletme faaliyeti tamamlandıktan sonraki iki yıl içinde, Doğaya Yeniden Kazandırma Planı kapsamında faaliyet sonrası kullanımına uygun hale getirilmelidir. Faaliyet sahibince doğaya yeniden kazandırma çalışmaları tamamen bitirildikten sonraki beş yıllık izleme süresi sonunda, Doğaya Yeniden Kazandırma Planında belirtilen koşulların sağlandığının ilgili il çevre ve orman müdürlüğünün denetiminde tespiti ile il çevre ve orman müdürlüğü tarafından faaliyet sahiplerine alanı terk etmesi için izin verilir. “Madencilik Faaliyetleri İle Bozulan Arazilerin Doğaya Yeniden Kazandırılması Yönetmeliği”nde Doğaya yeniden kazandırma projelerini yapmada yetkili kuruluşlarda aranan nitelikler belirtilmekte olup STM ÇEVRE MADENCİLİK MÜHENDİSLİK DANIŞMANLIK ARITMA İNŞ. TAAH. ve TİC. LTD. ŞTİ. olarak bu konudaki çalışmaları uzmanlıkla yürütebilecek bir ekibe ve gerekli tüm bilgi/ belgelere sahibiz. GSM RUHSATLARI
İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞTIRMA RUHSATI STM ÇEVRE MADENCİLİK MÜHENDİSLİK DANIŞMANLIK ARITMA İNŞ. TAAH. ve TİC. LTD.ŞTİ. olarak kuruluşların mevzuatlar çerçevesinde alması gereken çevre ruhsatları ile ilgili her konuda deneyimli kadromuzla hizmet vermekteyiz. GSM Ruhsatı (İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı) Faaliyeti sırasında çevresinde bulunanlara biyolojik, kimyasal, fiziksel, ruhsal ve sosyal yönden az veya çok zarar veren veya vermesi muhtemel olan ya da doğal kaynakların kirlenmesine sebep olabilecek müesseseler Gayri sıhhi Müeesseler olarak tanımlanır. GSM Ruhsatı; Tesisin çevre ve insan sağlığı açısından her türlü tedbiri aldığını gösteren ruhsattır. Faaliyetin tür ve büyüklüğüne göre 1.sınıf, 2. sınıf ve 3. sınıf olarak gruplandırılırlar. Aşağıdaki belirtilen izinleri kapsar. ÇED izni İşletme belgesi, Emisyon izni, Deşarj İzni, İtfaiye izni, Açılma ruhsatı, Diğer İzinler
Birinci Sınıf Gayrisıhhî Müessese Meskenlerden ve insanların ikametine mahsus diğer yerlerden mutlaka uzakta bulundurulması gereken işyerleridir. İkinci Sınıf Gayrisıhhî Müessese Müessesenin faaliyeti gerektirdiği takdirde meskenlerden ve insanların ikametine mahsus diğer yerlerden, inceleme kurulunca teklif edilip yetkili idare tarafından uygun görülecek bir mesafede faaliyette bulunması gereken işyerleridir. Üçüncü Sınıf Gayrisıhhî Müessese Meskenlerin ve insanların ikametine mahsus diğer yerlerin yakınında kurulabilmekle birlikte sıhhî yönden denetim altında bulundurulması gereken işyerleridir. Sıhhî Müessese Gayrisıhhî müesseseler dışında kalan her türlü işyerleridir Sağlık Koruma Bandı Sanayi bölgesi, organize sanayi bölgesi ve endüstri bölgeleri ile bu bölgeler dışında kurulacak birinci sınıf gayrisıhhî müesseselerin etrafında, sağlık koruma bandı konulması mecburîdir. Sağlık koruma bandı mülkiyet sınırları dışında belirlenemez ve bu alan içinde mesken veya insan ikametine mahsus yapılaşmaya izin verilmez. Sağlık koruma bandı , çevre ve toplum sağlığına yapacağı zararlı etkiler ve kirletici unsurlar dikkate alınarak belirlenir. Sağlık koruma bandı, sanayi bölgesi sınırı esas alınarak tespit edilir. ÇED raporu düzenlenmesi gereken tesislerde bu rapordaki mesafeler esas alınır. ORMAN İZİNLERİ
22 Mart 2007 tarih ve 26470 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğe giren “Orman Sayılan Alanlarda Verilecek İzinler Hakkında Yönetmelik” gereği orman alanlarında yapılması planlanan Maden, Fabrika, Katı Atık Deponi Sahaları vb faaliyetler için gerekli olan Orman İzin Dosyaları ve Orman İzinleri, STM ÇEVRE MÜHENDİSLİK DANIŞMANLIK ARITMA İNŞ. TAAH. LTD. ŞTİ. olarak şirketimiz tarafından alınmaktadır. TOPRAK KORUMA PROJESİ
19.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 nolu “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu” ile tarım arazilerinin tarım dışı kullanımı için Toprak Koruma Projesi hazırlanması ve Tarım Dışı Kullanım izni alınması zorunlu hale getirilmiştir.
Arazi bozulmalarını ve toprak kayıplarını önlemek için gerekli olan sekileme, çevirme, koruma duvarı, bitkilendirme, arıtma, drenaj gibi imalat, inşaat ve kültürel tedbirleri içerir, en az bir ziraat mühendisi sorumluluğunda hazırlanır ve Valilik tarafından onaylanır. Kimler Toprak Koruma Projesi Hazırlayabilir? Sadece Yetki Belgesine sahip Ziraat Mühendisleri toprak koruma projesi hazırlayabilir. STM ÇEVRE MADENCİLİK MÜHENDİSLİK DANIŞMANLIK ARITMA İNŞ. TAAH. ve TİC. LTD. olarak Yetki Belgesine sahip uzmanlarımız ile bu konuda sizlere hizmet vermekteyiz. 19.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 nolu “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu” çerçevesinde hazırlanacak toprak koruma projeleri ile tarım dışı kullanım izinlerine esas oluşturacak işler faaliyetimizin temelini oluşturmaktadır. ARITMA TESİSİ ve PROJELERİ
HAVUZ PROJELERİ ve KİMYASALLARI
BACAGAZI EMİSYON ÖLÇÜMLERİ
BACA GAZI ve EMİSYON ÖLÇÜMLERİ 
Emisyon, yakıt ve benzerlerinin yakılmasıyla; sentez, ayrışma, buharlaşma ve benzeri işlemlerle; maddelerin yığılması, ayrılması, taşınması ve diğer mekanik işlemler sonucu bir tesisten atmosfere yayılan hava kirleticileri olarak tanımlanır. Emisyon İzni Çevre Kanunun ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre, emisyon yayan tesisler için emisyon ölçümlerinin yaptırılıp değerlerinin yönetmelikteki kıstaslara uygun olduğunu gösteren izindir. Kuruluşun büyüklüğüne göre Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından verilir. - Emisyon ve hava kalitesi (İmisyon) ölçümleri, kalibre edilmiş ölçüm cihazları ile akredite olmuş ve/veya Çevre ve Orman Bakanlığı'ndan Yeterlilik Belgesi'ne sahip kuruluşlara yaptırılır.
- Ölçüm sonuçları değerlendirilerek raporlandırılır.
- Sonuçlar yönetmelik sınır değerlerin üzerinde çıkarsa emisyonların azaltılması için gerekli yöntemler ve faaliyetler tanımlanır.
- Emisyon izni başvuru dosyasında Bakanlıkça istenilen her türlü tesis bilgileri, kullanılan yakıt bilgileri, kullanım sahası bilgileri, emisyon ölçüm raporları, kapasite raporu ve diğer gerekli evraklar hazırlanır.
- Kuruluş adına Valiliğe müracat yapılır ve yerinde incelemenin yapılması sağlanır.
- Dosyanın İl Mahalli Çevre Kurulunda görüşülmesi ve takibi yapılarak Emisyon İzni alınır.
Laboratuarımızda, Çevre ve Orman Bakanlığının 03 Temmuz 2009 tarih 27277 sayılı Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’ne istinaden işletmelerde emisyon iznine esas ve kontrol amaçlı emisyon ölçümleri yapılmaktadır. Konutlar, sanayi tesisleri, büyük ve küçük ölçekli işletmelerden kaynaklanan baca gazı ve toz emisyonları, EUROTRON INSTRUMENTS SpA - İTALYA firmasınca üretilen GREENLINE 8000 model BACA GAZI ANALİZ CİHAZI ile deneyimli teknik personelimiz tarafından gerçekleştirilmektedir. Yapılan analiz ve ölçümlere ait sonuçlar Çevre ve Orman Bakanlığı’nın ilgili yönetmeliklerinde istenilen formatta hazırlanarak raporlanmaktadır. ÖLÇÜM PARAMETRELERİMİZ Bacagazında So2 Tayini Parametre:SO2 Standartlar:TS ISO 7935 "Nokta Kaynak Emisyonları: Kükürtdioksitin Kütle Derişiminin Tayini- Otomatik Ölçme Metotlarının Performans Karakteristikleri" Ölçüm Metodu: Elektrokimyasal Hücre Metodu
Bacagazında Co, O2, Co2 Tayini Parametre: CO, O2, CO2 Standartlar:TS ISO 12039 "Sabit Kaynak Emisyonları Karbonmonoksit, Karbondioksit ve Oksijen Tayini - Otomatik Ölçme Sistemlerinin Performans Özellikleri ve Kalibrasyonu" Ölçüm Metodu: Elektrokimyasal Hücre Metodu
Bacagazında Nox, No, No2 Parametre: NOX (NO,NO2) Standartlar:EPA CTM 022 "Determınatıon Of Nitric Oxide, Nitrogen Dioxide And NOx Emissions From Stationary Combustion Sources By Electrochemical Analyzer" Ölçüm Metodu: Elektrokimyasal Hücre Metodu
HAVA KALİTESİ ÖLÇÜMLERİ
Laboratuarımızda hava kalitesi ölçümlerinde ortam havasındaki partikül maddelerin örneklenmesi ve miktarının gravimetrik olarak tayini yapılmaktadır. Çalışma Prensibi: Ortam havasında PM10 Örnekleme cihazı yardımıyla PM 10 başlığı kullanarak, 2,3 m3’lük hacimle partikül maddelerin alınarak filtre üzerinde toplanması ve alınan hacim içerisinde bulunan partikül madde miktarının tespit edilir. “TS EN 12341 / Nisan 2007 Hava kalitesi-Askıda katı maddenin PM10 kesrinin belirlenmesi - Ölçme yöntemlerinin referans eşdeğerliliğini göstermek için saha deney işlemi ve referans metodu” standardına uygun olarak örnekleme yapılır. Kullanılan Araçlar : - Düşük Hacimli Sistem: DHS-PM 10 Numune Alma Cihazı
- PM10 Başlık
- Hassas Terazi
- 47 mm Çaplı Filtre
- İklimlendirme Kabini
GÜRÜLTÜ ve TİTREŞİM ÖLÇÜMLERİ
Gürültü
İnsanlar üzerinde olumsuz etki yapan ve hoşa gitmeyen seslere gürültü denir. Özellikle büyük kentlerimizde gürültü yoğunlukları oldukça yüksek seviyede olup, Dünya Sağlık Örgütü'nce belirlenen ölçülerin üzerindedir.
Gürültü Kirliliği
Kent gürültüsünü artıran sebeplerin başında trafiğin yoğun olması, sürücülerin yersiz ve zamansız klakson çalmaları ve belediye hudutları içerisinde bulunan endüstri bölgelerinden çıkan gürültüler gelmektedir. Meskenlerde ise televizyon ve müzik aletlerinden çıkan yüksek sesler, zamansız yapılan bakım ve onarımlar ile bazı işyerlerinden kaynaklanan gürültüler insanların işitme sağlığını ve algılamasını olumsuz yönde etkilemekte, fizyolojik ve psikolojik dengesini bozmakta, iş verimini azaltmaktadır. Gürültünün insan üzerindeki etkileri Gürültüye maruz kalma süresi ve gürültünün şiddeti, insana vereceği zararı etkiler. Endüstri alanında yapılan araştırmalar göstermiştir ki; işyeri gürültüsü azaltıldığında işin zorluğu da azalmakta, verim yükselmekte ve iş kazaları azalmaktadır.
GÜRÜLTÜ SEVİYESİ ÖLÇÜMLERİ Gürültü Ölçüm Birimimizde yer alan cihazlarla, iç ve dış ortam gürültü düzeyi ölçümleri, Çevre ve Orman Bakanlığı’nın yönetmeliklerine uygun şekilde gerçekleştirilmektedir. Yapılan analiz ve ölçümlere ait sonuçlar Çevre ve Orman Bakanlığı’nın ilgili yönetmeliklerinde istenilen formatta hazırlanarak raporlanmaktadır. Çevresel Gürültü Ölçümleri: Laboratuarımız bünyesinde bulunan Gürültü ve titreşim ölçüm cihazları ile Çevre ve Orman Bakanlığı’nın, 07.03.2008 tarih 26809 sayılı Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği’ne istinaden yapılması gereken; - Endüstriyel tesisler ve müzik yayını yapılan işletmelerde Akustik rapor hazırlanması
- ÇED raporlarında arka plan gürültü seviyesi ölçümleri ve muhtemel gürültü hesaplamaları
- Endüstriyel tesislerde çevresel gürültü düzeyinin tespiti,
ile ilgili raporlar hazırlanabilmektedir.
“Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği” kapsamında 4 personelimiz A tipi sertifika belgesine sahiptir.  SU ve ATIK SU ANALİZLERİ
Laboratuarımızda Analizi Yapılan Parametreler · pH Tayini · Askıda Katı Madde Tayini · Yağ-Gres Tayini · Biyokimyasal Oksijen İhtiyacı (BOİ) Tayini MADENCİLİK PROJELERİ
TEKNİK NEZARETÇİLİK
|